Gedicht met schilderij Rijksmuseum Twenthe
"Na de trip naar Berlijn bleef het paard schuimbekken. Het was iets in zijn hoofd, het zou een lijdensweg worden zei de dierenarts. Aldo is samen met het paard zonder zadel naar zee gereden. Ze keken elkaar aan en begrepen elkaar. Ook het paard wist dat het niet te redden viel. 'Loop de zee maar in, lieve jongen,' zei Aldo. 'Dat is een zachtere dood.' Het paard liep kalm de zee in, Aldo keek hem na vanaf het strand tot hij uit het zicht was verdwenen. Het dier heeft nog lang kunnen zwemmen, maar niemand wint het van de zee." - Maartje Wortel.